شهید فرزاد اسدپور خواجه پاشا متولد 20 خرداد ماه 1361 اهل اورمیه، جوانی شاد و امیدوار به آینده.
در ۲۴ سالگی و اوج جوانی، در امید به برآورده کردن آرزوهایش، در  کارگاه طلاسازی خود مشغول به کار بود.

در جریان اعتراضات در خرداد ۱۳۸۵، در خیابان عطایی اورمیه به مردمی که در حال فرار بودند در کارگاه خویش پناه میداد.

در روز اعتراضات، در راه بازگشت به خانه در خیابان والفجر جلوی ساختمان صدا و سیما به اعتراضات پیوست، و به شدت مورد ضرب و شتم مزدوران رژیم ایران قرار گرفت…

علی رغم ضربه های شدیدی که در ناحیه سر و بدن دیده بود خود را در ساعت 9 به خانه رساند. حالش خراب بود و برای استراحت به اتاقش رفت. فردای همان روز برای استحمام به حمام می‌رود و بخاطر ضربه های سنگین و خونریزی مغزی بیهوش می‌شود.

وی را سریعا به بیمارستان امام رضا انتقال دادند اما بعد از یک ساعت ایشان به مقام بلند شهادت نائل گردید.

در روز اول سوگواری، وزارت اطلاعات خانواده را تهدید به سکوت و عدم افشای موضوع می‌کند و حتی مزدوران رژیم هزاران تراکت در سطح شهر پخش میکنند که گویا فرزاد اسدپور خودکشی کرده است.

رژیم ایران حتی یک عکاس را که اقدام به چاپ عکس شهید فرزاد کرده بود را تهدید و مجبور به بستن مغازه اش کرد.

سرانجام در پی فشار خانواده‌ی شهید و برای افشای واقعیت و ثبت رسمی شکنجه‌ها و ضربات وارده به سر و صورت فرزاد در جریان اعتراضات، اقدام به نبش قبر با حضور مامورین میشود اما پزشکی قانونی با فشار نهادهای امنیتی جواب کالبدشکافی و دلیل واقعی مرگ را تا به امروز افشا نکرده است...

یاد و خاطره هزاران شهید در قیام خونین خرداد ماه 1385 زنده باد